Industrieel Erfgoed: Geschiedenis en Wederopbouw

Maastricht kent een lange industriële geschiedenis. Als eerste industriestad in Nederland werd Maastricht door Regout begin 19e eeuw op de kaart gezet. Er kwam een stroomglasfabriek en een aardewerkfabriek. De latere Sphinxfabrieken. Door de gunstige ligging aan de Maas en de nabijheid van Luik volgde al snel Ceramique, Mosa, de Sappi en tenslotte de ENCI. De stad groeide uit tot een groot productiecentrum van glas, kristal, aardewerk en papier, met arbeiderswijken rond de Boschstraat en het huidige Sphinxkwartier. De ENCI is van groot belang geweest tijdens de Wederopbouw, de periode na de Tweede Wereldoorlog. In die tijd is in heel Nederland gebruik gemaakt van het cement van de ENCI voor herstel van wegen, bruggen en nieuwbouw van woningen.

Inmiddels is een groot deel van dit industriële erfgoed herbestemd. Het oude industrieterrein van de Sphinx is getransformeerd tot een moderne wijk: het Sphinxkwartier. Oude werkplaatsen en een electriciteitscentrale heeft nu de bestemming cultuur: zoals filmhuis Lumiere en poppodium Muziekgieterij. Het Eiffelgebouw, een voormalige fabriek van Sphinx is nu in gebruik voor wonen, horeca en hotels.

‍