Het Klooster van de Nieuwenhof is een voormaligklooster aan de zuidrand van het Jekerkwartier. Het gebouwencomplex is in deloop der eeuwen in gebruik geweest als begijnhof, klooster, armenhuis,weeshuis en op dit moment is het gebouw van de Universiteit van Maastricht. Het Nieuwenhofklooster is een rijksmonument.

Vanaf 1797 diende het klooster als onderkomen voor de bewoners van het nabijgelegen R.K. armenhuis. In de tweede helft van de negentiende eeuw werd het complex verbouwd door architect Pierre Cuypers. Vanaf 1852 werden er nog uitsluitend weeskinderen opgenomen van 7 tot 13 jaar. In 1896 kregen de Liefdeszusters van de Heilige Carolus Borromeus de algehele leiding. De kinderen leerden vanaf twaalf jarige leeftijd een ambacht, hetzij bij een werkgever in de stad, hetzij binnenshuis. Op zestienjarige leeftijd werden zij geacht volwassen te zijn en moesten zij de Nieuwenhof verlaten.

In 1980 werd het weeshuis gesloten. In 1981 kwam het in gebruik bij de universiteit van Maastricht. Later kochten zij het complex in 1988 en omstreeks 1990 is het ingrijpend verbouwd. Het pand huisvestte aanvankelijk onderdelen van de juridische faculteit en in 2002 is hier het University College Maastricht ondergebracht. De heringerichte kapel doet dienst als collegezaal.

‍