Het oudste gedeelte met de kapel en een aantal grafmonumenten vormen een fraai 19e-eeuws ensemble aan de kant van de Tongerseweg. Het complex bestaat uit elf rijksmonumenten, waarvan er acht grafmonumenten zijn. De groenstructuren vormen een gemeentelijk monument. Het noordelijk en oostelijk deel van de begraafplaats is van recenter datum. Daarnaast is er een afgescheiden joods en islamitisch gedeelte.

De geschiedenis van de begraafplaats gaat terug tot de Franse tijd in Maastricht (1795-1814), toen het verbod om in kerken te begraven werd ingevoerd. In 1805 besloot de Franse prefect tot oprichting van een nieuwe algemene begraafplaats, bedoeld voor alle gezindten: rooms-katholieken, protestanten en joden. In 1809 kocht de gemeente Maastricht een terrein van 1 hectare langs de nieuwe steenweg naar Tongeren met de bedoeling er een begraafplaats aan te leggen. In december 1811 had stadsarchitect Jean François Soiron het plan van aanleg gereed. Uiteindelijk werd slechts een halve hectare daadwerkelijk ingericht. Het Joodse gedeelte werd gesitueerd aan de oostzijde en kreeg een eigen ommuring en toegangspoort. Op 27 januari 1812 werd de begraafplaats ingewijd.

‍